26-06-09

De Gebroken Pot.

                      De Gebroken Pot!

In India leefde een waterdrager die twee grote potten had.
Ze hingen aan de twee uiteinden van een stok die hij om zijn nek droeg.
In één van de potten zat een barst.
De andere pot was volledig intact, en bevatte aan het eind van de lange wandeling naar het huis van zijn meester, de volle hoeveelheid water.
De pot met de barst was dan nog maar voor de helft gevuld.
De andere helft was er onderweg door de barst uitgesijpeld.
Dit ging zo twee jaar door.
Steeds als de waterdrager bij het huis van zijn meester kwam, had hij anderhalve pot water beschikbaar.
De gave pot was natuurlijk trots op wat hij presteerde.
Maar de arme,gebroken pot schaamde zich diep voor zijn onvolkomenheid.
Hij voelde zich ellendig, omdat hij maar de helft deed van wat hij zou moeten doen.
Na twee jaar van wat hij een grote mislukking beschouwde, besloot de gebroken pot bij de rivier met de waterdrager te gaan praten.
"Ik schaam me voor mezelf, en ik wil mijn excuses aanbieden" zei de pot.
"Waarom schaam je je?" vroeg de waterdrager.
"Omdat ik de afgelopen twee jaar slechts de helft van mijn inhoud heb kunnen overbrengen, door die scheur in mijn zijkant.
De andere helft van het water is onderweg naar het huis van je meester weggesijpeld.
Door mijn gebrek moet jij al dit werk doen en worden je inspanningen niet volledig beloond."
Het deed de waterdrager verdriet, dat de oude gebarste pot er zo over dacht en vol medeleven zei hij. "Als we straks terug naar het huis van mijn meester gaan, moet je eens kijken naar de schitterende bloemen die langs het pad groeien."
En jawel hoor, terwijl ze de heuvel opliepen, zag de oude, gebarste pot de prachtigste bloemen langs het pad, die door de zon werden verwarmd.
De aanblik van de bloemen vrolijkte hem een beetje op.
Maar aan het einde van de tocht voelde hij zich toch nog steeds ellendig, omdat ook deze keer de helft van het water was weggesijpeld. En dus verontschuldigde de pot zich opnieuw bij de waterdrager voor zijn falen.
Nu zei de waterdrager tegen de pot.
"Heb je gezien dat er aleen bloemen groeiden aan jou kant van de weg en niet aan de kant waar ik de andere pot droeg?
Weet je hoe dat komt?
Ik heb altijd al geweten dat je een barst in je wand hebt en daar heb ik mijn voordeel mee gedaan.
Ik heb bloemzaden geplant aan jou kant van de weg, en elke keer als we terugkwamen van de rivier om naar het huis van mijn meester te gaan, heb jij die zaden water gegeven. 
Ik heb die schitterende bloemen al twee jaar lang kunnen plukken om de tafel in het huis van mijn meester mee te versieren.
Als jij er niet was geweest, precies zoals je bent, zou mijn meester niet hebben kunnen genieten van de pracht die deze bloemen in zijn huis hebben gebracht."

Geschreven door Wimpie. 
 


7-11

Voor alle onzekere muizjes
die weinig zelfvertrouwen hebben
en zich alsmaar verstoppen in hun huisjes.
Denk eraan,
ieder mens is als een klein, uniek puzzelstukje
waaruit één grote, prachtige puzzel ontstaat.
Elk puzzelstukje is onmisbaar 
en heeft zijn eigen plaats om het geheel te vervolledigen. 

Veel liefs van Tantieke voor iedereen
en hartelijk dank aan Wimpie
voor het prachtverhaal dat ik van haar mocht lenen.

20:50 Gepost door Tantie in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.