Tantie

Helaba loerderkes,ik doe er nog maar postje bij nu'k zo goed bezig ben. 
Julie weten uit vorige berichten dat ik een boontje heb voor poppen he!?
Wel ik heb er ondertussen 2 exemplaren bij.
En ze zijn schattig zenne mensen.
Soms maak ik met de poppen kleine thema-natuurstukjes.
Zo heb ik me een klein (namaak)geitje aangeschaft en dat samen met m'n klein Monikske in een grote mand met stro gezet. Ze heeft een knuistje waar ik stro heb ingestopt en zo lijkt het alsof ze het geitje voedert.
Ik hou van dieren en natuur maar heb er geen plaats voor,en zo probeer ik toch een beetje de natuur in huis te halen.
Mischien zijn er onder julie die niet zo voor poppemiekes zijn,maar het is een hobby als een ander he!? Niet dat ik ze in een kindervoiture stop en er mee over straat wandel maar ik heb er nu eenmaal een zwak voor en dat is al sinds ik een klein Monikske was.
Op 10jarige leeftijd bracht de Goede Sint voor mij eens een paar nieuwe laarzen in de plaats van speelgoed(pop). Ik was nog nooit zo teleurgesteld als toen,maar op de volgende kermis werd mijn verzameling toch weer uitgebreid met een mooi babyexemplaar. Ik kan mij zelfs de plastieke geur van (Bertje zo hete die)nog herinneren.
Er hangt ook een nare herinnering aan deze kermis vast,want ons Edje(broer) die altijd nogal nen hevige was wou op de rups en die was na het stoppen achteruit gebold op zijn teen.
Ach al die herinneringen 't is nogal wat he! Toch hou ik ze allemaal in gedachten bij en geniet ervan.
Graag deel ik ze met julie en hoop dat julie ervan genieten om ze te lezen.
Lieve groetjes van Tantie Monie***  

Schattig he! Dit is Yasmine.

Klein Monikske(originele naam=Faith)

Kleine Ashley.

En Emmyke.

Hallo lieve lezerkes,Tantie is weer terug se!
Ja ik kom niet zoveel meer op de computer.
Ben wel genezen dat is goed,maar ik weet nu wat er scheelde en zal levenslang moeten oppassen om niet te hervallen.
Er is zoveel gebeurd sinds ik hier nog eens langskwam,maar alles gaat de goede richting uit.
Laat ik eerst maar beginnen met een foto van het mooie moederdagboeket dat ik van ons Cindy(dochter) en ons Robke(kleinzoon) kreeg,zo blijven de bloemen voor altijd bewaard. 
Hartelijk dank met een lieve zoen voor ons mieneke en onze kleine kapoen,
van (O)ma.
En Groetjes voor de matekes en de lezerkes.

Hallo iedereen, met tantieken.Das weer LANG geleden he!
Mijne laptop staat tegenwoordig (bij wijze van spreken)in de kast te verroesten.
Ik ben nog steeds niet helemaal genezen en's avonds te moe om nog op de laptop te zitten tokkelen.
Eergisteren *Donderdag 13 Mei* deed ons Robke zijn eerste Communie,en hij was schoon zenne!
Ik was echt fier op onze kapoen.
Natuurlijk hebben we het druk gehad om zijnen dag voor te bereiden,en onze inzet was niet voor niks,want alles is perfect verlopen. Aleen de regen heeft geprobeerd om roet in't eten te gooien.
We zijn na de mis nog efkes naar't kerkhof tot bij broer zijn graf geweest om een bloemeke te brengen want hij was ons Robke's petertje Eddy. Helaas heeft onze Ed maar 18 maanden levend peter mogen zijn. Zijn vrouwke,schoonzusje Ingrid heeft het peter(meter)schap overgenomen. We hadden voor haar één van ons Robke zijn laatste tutjes laten vertinnen als cadoke.Ze was er blij mee.
PFFFFF Lieve lezerkes,tantieke is weeral moe en moet wat rusten. Hopelijk heb ik gauw weer wat meer energie. Als het nu maar eens wat warmer werd he,want ik heb het ook constant koud-Koud-KOUD. en dat voor zo'n mollige meid als ik he! HIHIHI.
Ja mijnen humor ben ik nog niet verloren zenne.
Nog vele LIEVE GROETJES aan de matekes en iedereen en hopelijk tot gauwkes.

Dag lieve iedereen, ja ik neem afscheid, maar wees gerust dat geld niet voor mijn blogje.
Ik weet het, mijn schrijflust is maar heel minniem de laatste tijd en toch was er zoveel om hier bij te kunnen posten.
Ik heb me bewust wat teruggetrokken.
Ik heb niet zo'n zin meer om onder de mensen te komen.
Geen goesting om nog naar feestjes te gaan.
Ik kan geen drukte meer verdragen rondom mij.
Door ziekte en groot gemis ben'k vanbinnen gebroken.
Het lijkt wel of ik constant in een doolhof ronddwaal, zoekend naar dat waar'k zo'n nood aan heb, en soms denkend'nu heb ik de juiste weg terug te pakken, om daarna weer in een ander doodlopend straatje te belanden.
Toch heb ik diep in mij ook een plekje waar kleine gelukjes zitten opgespaard en af en toe laat ik er daar wat voor mezelf van los zodat ik weer positief verder kon gaan.
Afscheid nemen doe ik stillekesaan van mijn ziekte, (er is beterschap) en van de koude winter (ook al was hij prachtig met al die sneeuw).
Ik verlang naar wat zonnige vitamientjes op mijn zieke huid en veeeeeeel kleurige bloemen&groen in mijn huizeke en tuintje.
VEEL LIEFS&VEEL ZON voor iedereen van
Tantie Monie.

                ***AFSCHEID VAN DE WINTER***


                  ***WELKOM LENTEZONNEKE***

Dag lieve lezerkes, het nieuwe jaar is alweer 2 dagen oud.
De kerstversieringen verdwijnen stilaan uit het straatbeeld, en ook in vele huizen is de kerstboom al terug opgeborgen. Spijtig dat de tijd zo vlug gaat. Al dat kerstlicht geeft aan de koude,donkere dagen toch een warme gezelligheid.
De aanloop naar de feestdagen waren leuker dan de dagen zelf. We hebben niet echt gefeest, gewoon lekker gegeten en dan voor de buis. 
Van oud op nieuw was ik al om half elf in slaap gedoezeld en heb van het vuurwerk niks gemerkt. Om 1.30u werd ik wakker door een smsjes met beste wensen.
Door gemis ben ik niet zo voor feestgedruis meer. Voor tantie geen drukte en rumoer. Neen laat mij maar genieten van een rustig muziekske bij wat sfeerverlichting en de geuraroma,s van den,vanille,appels,mandarijnen en gluhwein. 
Ondanks de wondjes aan mijn handen heb ik toch een paar mooie kerststukken kunnen maken. Ze zijn simpel,maar ik was er wel tevreden over en heb er van genoten om er aan te werken. Daarom kom ik ze hier effe met julie delen.
Ik wens iedereen een Gelukkig&Voorspoedig Nieuwjaar Met HEEL VEEL LIEFS voor familie,de matekes en alle bloggerkes van Tantie Monie*** 

Tantie Monie wenst De Matekes en alle Bloggerkes Een Zalig Kerstfeest & Een Gelukkig en Voorspoedig Nieuwjaar toe.
Dat al julie wensdromen mogen uitkomen.
Bravo voor Tobbe,Babbe&Boefke voor de leuke kortfilm met hun Kerstwensen. Da hebben julie weer ferm gedaan zenne vrindekes! Tantie heeft er van't begin tot einde van genoten,en ik ga het ook bewaren.
Veel Liefs en drie dikke zoenen voor beidjes.
Tantie Monie***

Dag lieve matekes en lezerkes, het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog eens kwam posten he!
Ik had de laatste weken helemaal gene fut om op't lapke te gaan.
De allergie waar ik mee zit is nog verergerd en mijn huid is op vele plaatsen kapot. Ik ben nu in samenwerking met doc en de huidspecialiste een innerlijke zuivering begonnen en verzorg mijn huid met speciaal gemaakte zalf. En OEF er is al een klein beetje beterschap.
Deze week heb ik nu toch al een paar nachten kunnen doorslapen tot half vijf.
Die allergie heeft me echt onderuitgehaald en uitgeput.
Ik ben nu naar de kapper geweest om een pittig kort kopke te laten knippen,want kleuren mag(nog)niet en lange haren met ne grijze uitgroei staat erg slordig. 
Gisteren heb ik ook met hartzeer mijn kikkerkes terug naar de Amfibieshop gebracht. Het is niet zeker dat zij de oorzaak zijn van mijn gezondheidsproblemen,maar ik wil alles uitsluiten. Heb al te veel afgezien.
Mezelf opsluiten doe ik niet,maar je ziet de mensen wel naar me kijken want de huid rond m'n ogen,mond,oren en hals is ook rood en gezwollen. Geen geZICHT dus,maar ik ben er wel van overtuigd dat 'k gauw terug zal genezen.
Veel Liefs voor iedereen.
Tantie***

In dagen van grauw en grijs
overdekt met bloemenzeeén
van wit,groen,geel,rood,
zegt hoop in't licht
Jij bent niet dood
Je bent gewoon op reis!

Voor ons Edje,moe,grootouders,
en alle familie en vrienden die overleden zijn.
Kus van Tantie Monie iedereen.
 

Deze madam heeft vannacht duidelijk te diep in hare pot gekeken en zal hier nu wel nen dubbele kater aan overhouden denk'k !
          

Ja lezerkes idd griep is hier in the House.(wel niet de Mexicaanse,sjans) Onze kleine rakker kwam er eerst mee thuis van school. Hij lag heel de week plat en had tussen 39°&40° koorts. 2 Dagen later was het ons Cindy,s beurt,en nu zit ik(tantie) ertegen te vechten.
Intussen is onze Rob er vanaf en is ook ons C aan't uitbollen, maar ik ben nog niet aan de nieuw patatten zenne want door vermindering aan weerstand heb'k weer nen ferme opstoot van allergie. Ik kan tegen niks meer tegen pfft. Mag gene wasverzachter gebruiken,gene parfum en alles waar dat inzit, moet shampoo en douchegel van de apotheker gebruiken en 't ergste waar ik het VRESELIJK MOEILIJK mee heb is dat'k nu ook allergisch reageer op haarkleurproducten. JA maak het verhaal maar zelf af he! Heb daar al veeeeele tranen om gelaten,want als ik mijn haren niet meer kan kleuren zal ik er niet tien maar twintig jaar mee verouderen.Voor mij maakte het ni zoveel uit om elk jaar een jaartje bij te tellen,maar nu heeft het ouder worden me op een andere manier schaakmat gezet, en doet er maar wat tegen he!?
Een waterkansje bestaat er nog in dat er een natuurlijk kleurproduct bestaat waar ik wel zou tegen kunnen.
Als er  lezerkes zijn die hier meer informatie of zelf ervaring mee  hebben, graag een reactie op mijn blogje A.U.B.
Ook heb ik al eerder een paar postjes gezet over het natuurlijk zoetproduct van De Stevia-plant waar ik naar op zoek ben.
Ik ben Diabeetpatiénte en heb al veel over deze plant gelezen. Ik denk dat Stevia veel van mijn problemen zouden kunnen oplossen.
Googel maar eens bij Stevia en lees ook mijn vorige postjes (Natuurlijk zoet zonder suiker 1,2 en 3)over deze plant.
Hopelijk is er iemand onder julie die mij kan helpen.
Veel liefs van Tantie*
                  

    
Waar ben JIJ?
Ik loop JOU al heel mijn leven te zoeken,
en kan JE maar niet vinden.
Volg ik wel het juiste pad?
De bergen naar JOU toe zijn toch zo hoog!
Het klimmen is zwaar,ik kan het niet aleen
en ik heb zo'n nood om naast JE te zijn!
JOU HAND te mogen vasthouden,
zonder angst steeds weer te moeten loslaten.
Het wereldse geluk gaf mij meermaals vleugels
en deed me hoog vliegen,
maar 't liet me telkens los
en zo storte ik steeds weer te pletter neer.
Wat doe ik toch verkeerd?
Nu ben ik te bang geworden om nog aardse handen te reiken
die me zouden meenemen op vleugels van geluk.
Geef me asjeblief moed en help me langs de goede weg te gaan
om mijn levensverhaal
op de juiste manier zinvol en positief te kunnen schrijven.
Tantie Monie.

Mijn regenboog mist kleuren
door jou afwezigheid,
maar zolang de zon licht geeft,
heb ik hoop!
Tantieke***

Dag lieve lezerkes, ja 't is weer een tijdje geleden dat tantie hier nog 's kwam kribbelen he.
De schilder&behangperikelen zijn achter de rug, maar ik ben nog niet helemaal rond met de grote kuis. Daar heb ik mee gewacht tot onze Rob terug naar school gaat. Kwestie van nog een paar dagen rust te hebben.
We zijn zelf nergens naartoe geweest in vakantie en hebben altijd gewerkt.
Ik had zo graag eens een dagske aan de zee vertoeft,maar't is er weer ni van gekomen. Het grote schilder&behangwerk moest gebeuren terwijl ons rakkerke bij mama of papa logeerde.
Die heeft zich wel overal geamuzeerd en dat vind ik het belangrijkste. 
Verleden week zijn we wel nog een paar dagen op trot geweest om wat nieuwe kleren en schoenen bij te kopen en heeft oma nog efkes voor kapster gespeeld.
En zo is dan eindelijk het nieuwe schooljaar gestart. 
Zaterdag was het opendeurdag in onze Rob zijn school en dan hebben we met zijn nieuwe juf en de leerstof kunnen kennismaken.  
Juf Els is een bezorgde,moedertype jufrouw waar we met al onze vragen bij terechtkunnen en waar we onze kapoen met gerust hart aan kunnen toevertrouwen.
Ondertussen heeft onze rakker er al anderhalve dag in zijn nieuwe klas opzitten en het bevalt 'm daar prima.
Lieve groetjes aan iedereen 
van Tantie Monie.
Oma,s kleine,vlijtige schat *ROB*!

                    

Omdat ik zielsveel van je hou!
Mijn vriendschap is een geschenk en eens gegeven blijft het gelden voor het leven. Dat zal nooit veranderen.
LIEFS van Tantie M'ke

Ja julie lezen het goed zenne lezerkes! Tantie heeft vandaag gestript!HIHIHI Binnenpretjes.
Het zijn wel de muren in mijn living die'k gestript heb he!
Ik was zo in mijn nopjes dat'k mijn duimen omhoog stak zoals De Fonzie en zei,"Jeah baby,strippen dien stofhandel. Ik stuurde da ook naar m'ne maat en dien zal gedacht hebben,"die tantie zit weer in de'r zotte bui"!
Ja ik was aan mijne vent al drie jaar aan't zagen om op nieuw te kunnen schilderen en behangen,en nu heb'k hem eindelijk zover gekregen. Niet dat hij aleen da werk moet doen, want we doen da samen,maar meneer moet zijn toestemming geven om er aan te beginnen he. Hij moet de lusters afkoppelen en er is ook da gesleur met de meubels .Het was wel vree tegen zijn goesting,maar het papier is eraf en nu kan'm nimeer terug.
De verkleuringen achter de schilderijen da viel best nog mee want wij roken niet,maar het werd wel HOOG tijd om terug op te frissen met een kleurke en nieuw behang. 
Het nieuw papierke gaan kiezen da word nog een liedje appart zenne,maar dat verslag breng'k achteraf nog wel uit!
Lieve groetjes voor de matekes en alle lezerkes en nog eens bedankt iedereen om mij zo talrijk te komen lezen. 
van Tantie*** 
                       
        Voor diegene die toch iets anders verwacht hadden!

He m'ne lieve vriend,ik plukte je geen bloemen maar een rustgevend strandje aan zee om je beterschap te wensen.
Groetje van Tantie M'ke voor ons T'ke&B'ke.

Dag lieve lezerkes, en waaruit bestaan julie vakantieplannen zoal? Voor Tantie zal dat een dagtripke naar zee worden met kleinzoon Rob en dochter Cindy.
Eigenlijk zou ik er eens graag ne keer of twee blijven overnachten. Gewoon om er 's avonds laat en 's morgens heel vroeg een rustige, eenzame wandeling te kunnen maken.
Eén ding vraag ik me wel af, of het wel een goed idé is om nu tussen al da volk te gaan paraderen met die Mexicaanse griep.
Dat is mischien mizérie gaan zoeken he!?
We zouden met de trein gaan en naar Blankenberge, dus daar is't altijd druk he. En met warm weer maken microben ook meer kans om overgedragen te worden.
Voor mij zou het niet zonnig moeten zijn, want ik ga aleen maar om te wandelen, uit te waaien en 'n beetje pootje baden, maar voor ons Robke moet het wel lekker warm zijn, want dien speelt natuurlijk graag in't water en met zand. 
Voor 's middags bij aankomst heb ik altijd zelfgemaakte boterhammekes mee want ik hou niet zo van fast-food.
In de late namiddag gaan we wel op een terraske lekkere, verse mosselkes snoepen. Dat is voor mij echt feest-eten zenne mensen.
En ik heb ze liefst natuur, geen fancy specialekes met wijn of zo, maar gewoon naturel met vele groentjes en een lekker sausje. Er hoeven zelfs geen frietjes bij voor mij!
Ik vind ze ook lekker met een paar boterhammekes.
En na het mosselen eten neem ik ALTIJD een melkproduct.
Mischien is dat maar een fabelken, maar ik ben nog NOOIT ziek geweest van mosselen-eten!
Alé sssst, ik zal da best maar ni te hard roepen zeker, want het kan altijd den eerste keer worden he.
Hopenlijk word het goed weer met veel zon zodat julie echt kunnen genieten van de vrije dagen.
Alé ik wens julie allen een hele fijne vakantie toe en tot wederziens,horen of lezen he.
En ni vergeten gezond te blijven he!!!
Groetjes van Tantie***

Engeltjes voor Tantie!

Reikende handen voor Ingrid!

Tantie komt julie alvast nen fijne ZONdag wensen voor morgen, maar veel zon gaan we weer niet te zien krijgen peins 'k! Als't dan toch nat moet,dan nemen we ineens maar helemaal nen duik in 't water.
Dus voor morgen dan maar nen fijne WATERdag iedereen!
Kan ook wel's leuk zijn, maar't mag ni te lang duren he!
Groetjes van Tantie aan alle waterkiekskes.

Mijn levenspad vaak bewandeld door donkere getijden,
mijns aanblik geschramd door intens lijden.
Doch de zon genesteld in mijn hart en geladen,
mijn zakken gevuld van liefdevolle bloemenzaden,
gestrooid elke voetstap genomen.
De toekomst in kleurig geschilderd mijn dromen.
Bij gebrek aan water geplenst,
met tranen voor leven te drinken gegeven 
Zo lang, zo ver, zo waar mijn levenspad te gaan,
begroeid door licht en liefde rondom mij,
ten alle tijden bloementuinen zullen ontstaan!

TANTIE

Dag lieve lezerkes, van de week was ik weer eens even aan't surfen op den internet en kwam op een fotosite over Canada uit. Het deed me promt denken aan nen babbel over vroeger, die'k een paar maanden geleden had met onze va.
We zaten 's middags na't eten nog efkes te praten en hij zei dat als hij vroeger zijne zin had mogen doen, wij hier nu niet meer zouden gezeten hebben. Ik kon niet goed volgen en vroeg hem waarom.
Hij vertelde me dat een neef van vava die in Canada woonde nen grote meneer was in de houtindustrie. Die had hem gevraagd of hij niet wou overkomen naar ginder om er mee in de zaak te stappen. Maar daar ging ons moederke niet mee akoord. We zouden dan ginder voorgoed gaan wonen en ze wou hier niet alles achterlaten.
Ik was van onze va zijne zin naar avontuur wel een beetje verschoten. Had die nu gezegd om naar de Ardennen of Frankrijk te trekken dat had'k kunnen aannemen, maar CANADA das aan den andere kant van de wereld.
Ik ben nu 51 jaar en had hier eerder nog nooit iets van gehoord. Stel je voor, Tantie een Canadese ipv Belgische en waarschijnlijk drietalig. 
Soms vraag ik me nu af hoe mijn leven er zou uitgezien hebben moesten we toch naar ginder zijn gegaan.
Aan prachtige natuur alvast geen gebrek zoals julie hieronder kunnen zien.
Groetjes Tantie***

Dag liefelijk ding.
Dag kleine schat.
Welke kille handen hebben jou
met hun hardvochtigheid besmeurd?
Wiens liefdeloze hart heeft jou
als zwerfvuil misbruikt?
Je bent zo jong nog en zo puur,
klein wondertje van de natuur.
Slecht één minuutje
mocht ik je aanschouwen,
en op die zo korte tijd
voelde ik al je vertrouwen.
Ik was op slag verliefd
op jou kleine hartedief.
Ik voerde voor jou tevergeefs
zo heftig strijd
En nu ik lijd,ik lijd.
Brutaal ontnomen aan moeders zogende borst,
verdwaald in'n doolhof van
Angst,Eenzaamheid,pijn,honger&dorst.
Vergooid aan gevleugelde vreters 
die reeds geklauwd,
in jou pure,jonge vlees van onschuld.
Door een vergrootglas van tranen
schrijf ik jou hier nu neer,
om je te lezen keer op keer.
Sluit nu maar gauw je lieflijke kleine oogskes
en loop snel door deze pijnlijke nacht. 
want Engelen naaien aan je vleugeltjes
en Het warme Zonlicht staat al voor je op wacht.  

Tantie

Kleinzoon Rob&oma (tantie)Monie maakten weer samen een kunstwerkje als afscheid en medeleven voor Yasmine, Michael Jackson en alle onbekende mensen die hun laatste reis zijn begonnen. Dat ze op een plaats mogen komen waar het net zo rustig, sereen en mooi is als op ons schilderijtje.
LIEFS van ROB&OMA.

                      De Gebroken Pot!

In India leefde een waterdrager die twee grote potten had.
Ze hingen aan de twee uiteinden van een stok die hij om zijn nek droeg.
In één van de potten zat een barst.
De andere pot was volledig intact, en bevatte aan het eind van de lange wandeling naar het huis van zijn meester, de volle hoeveelheid water.
De pot met de barst was dan nog maar voor de helft gevuld.
De andere helft was er onderweg door de barst uitgesijpeld.
Dit ging zo twee jaar door.
Steeds als de waterdrager bij het huis van zijn meester kwam, had hij anderhalve pot water beschikbaar.
De gave pot was natuurlijk trots op wat hij presteerde.
Maar de arme,gebroken pot schaamde zich diep voor zijn onvolkomenheid.
Hij voelde zich ellendig, omdat hij maar de helft deed van wat hij zou moeten doen.
Na twee jaar van wat hij een grote mislukking beschouwde, besloot de gebroken pot bij de rivier met de waterdrager te gaan praten.
"Ik schaam me voor mezelf, en ik wil mijn excuses aanbieden" zei de pot.
"Waarom schaam je je?" vroeg de waterdrager.
"Omdat ik de afgelopen twee jaar slechts de helft van mijn inhoud heb kunnen overbrengen, door die scheur in mijn zijkant.
De andere helft van het water is onderweg naar het huis van je meester weggesijpeld.
Door mijn gebrek moet jij al dit werk doen en worden je inspanningen niet volledig beloond."
Het deed de waterdrager verdriet, dat de oude gebarste pot er zo over dacht en vol medeleven zei hij. "Als we straks terug naar het huis van mijn meester gaan, moet je eens kijken naar de schitterende bloemen die langs het pad groeien."
En jawel hoor, terwijl ze de heuvel opliepen, zag de oude, gebarste pot de prachtigste bloemen langs het pad, die door de zon werden verwarmd.
De aanblik van de bloemen vrolijkte hem een beetje op.
Maar aan het einde van de tocht voelde hij zich toch nog steeds ellendig, omdat ook deze keer de helft van het water was weggesijpeld. En dus verontschuldigde de pot zich opnieuw bij de waterdrager voor zijn falen.
Nu zei de waterdrager tegen de pot.
"Heb je gezien dat er aleen bloemen groeiden aan jou kant van de weg en niet aan de kant waar ik de andere pot droeg?
Weet je hoe dat komt?
Ik heb altijd al geweten dat je een barst in je wand hebt en daar heb ik mijn voordeel mee gedaan.
Ik heb bloemzaden geplant aan jou kant van de weg, en elke keer als we terugkwamen van de rivier om naar het huis van mijn meester te gaan, heb jij die zaden water gegeven. 
Ik heb die schitterende bloemen al twee jaar lang kunnen plukken om de tafel in het huis van mijn meester mee te versieren.
Als jij er niet was geweest, precies zoals je bent, zou mijn meester niet hebben kunnen genieten van de pracht die deze bloemen in zijn huis hebben gebracht."

Geschreven door Wimpie.  




Voor alle onzekere muizjes
die weinig zelfvertrouwen hebben
en zich alsmaar verstoppen in hun huisjes.
Denk eraan,
ieder mens is als een klein, uniek puzzelstukje
waaruit één grote, prachtige puzzel ontstaat.
Elk puzzelstukje is onmisbaar 
en heeft zijn eigen plaats om het geheel te vervolledigen. 

Veel liefs van Tantieke voor iedereen
en hartelijk dank aan Wimpie
voor het prachtverhaal dat ik van haar mocht lenen.

        
Engel Michaêl, gevraagd.
astubelieft in jou licht opnemen,doorgeven, helpen, verwarmen en herstellen.
Hartelijk dank voor je hulp.
Knuffeltje van Tantie Monique*** 

Engel van bescherming
die hemels liefhebben zingt,
Waak en zorg
voor mijn kind, mijn kleinkind en
tweemaal mijne vriend.
Tantie,ma van Cindy,oma van Rob
en vriendin van Tommy&Bart.  
        

Dag lieve lezerkes, vannacht had'k in m'nen droom weer familie op bezoek. Het was vava en moemoe lang vaders zijde. Moemoe was zoals altijd aan't rondlopen en vava zat naast me op een bed. Ze had vava net fris gewassen en geschoren en ik deed hem zijn kousen aan. Ik klopte zo eens zachtjes op zijn schouder en zei "alé vava nu zijt ge weer 10 frank meer waard se" . En hij lachte want dat was zo een beetje zijnen humor.
Ja als ik van deze vava droom dan zit hij altijd neer,want hij kon in't echte leven door meerdere beroertes niet meer stappen en ook niet praten,maar't was wel nen allerte mens. Wij begrepen hem als hij iets wou zeggen,maar andere mensen niet,en dat was voor hem soms heel frustrerend als er bezoek was.  
Ik heb hem altijd zo gekend. Ik was nog maar net 4 jaar toen ik hem op de zetel vond bij de eerste beroerte. Ik was nog te jong en begreep toen nog niet goed wat er aan de hand was.
Hij schrijde wel dikwijls omdat het ook nen hele creatieve was en vanaf toen nimeer uit de voeten kon om zijn ding te doen. Maar hij hield ook wel van grapjes en er zat ook veel pit in zenne. Als broer, ik(kleine tantieMonie) of nicht Myriam kattekwaad uithaalde,dan klopte hij hevig op de zetel en stak dreigend zijn vuist omhoog. Ondanks zijn klein,tengere gestalte en handicap,hadden wij allemaal veel respect voor hem.
Elk jaar moest moemoe een nieuw Snoecks-Almanac-boekje voor hem kopen, want daar leesde hij graag in. En hij was ook altijd van alles op de hoogte.
Hij was ook verzot op zijn biekes(bijen) die onze va en ons moe voor hem verzorgde. Elke keer als de zon zich liet zien wilde hij in zijne rolstoel naar vanachter in de tuin naar zijn bie-hal om daar op zijn gemakske van zijn biekesvolk te genieten.
      
Wanneer er op een korf twee koniginne-bijen huisde,trok één koniging met een deel ven het bijenvolk er uit om uit te zwermen. Ze ging ergens verderop in een bol aan een boomstam hangen. Va of moe trokken dan zo'n beschermende kledij aan,zette een vilthoed met net op voor bescherming van't gezicht en gingen dan de zwermbol met een lege korf opvangen. Vava was dan weer erg happy omdat 'm er weer een bijenvolkje bijhad.
De oude,zwarte vilthoed met bescherm-net ligt nog steeds zorgvuldig bewaard in mijn kast.
Nu dragen de imkers (bijenhouders) zo'nen hoed nietmeer. Ze lijken nu op nen astronaut en zetten nen helm op.
Toen vava pas overleden was heeft va stil in zijn eentje aan vava zijn biekes gaan vertellen dat hun bazeke vertrokken was. Dit is schijnt een traditie onder imkers om de diertjes te informeren over het afscheid. Ondanks va zijn goede zorgen zijn een tijdje later een deel van vava's bijen vertrokken en een aantal ook gestorven.
Ja bijen zijn intelligent en zeer proper zenne mensen. Zieke en dode bijen worden zorgvuldig uit de korf of kast verwijderd en vreemde insecten krijgen zelfs de kans niet om binnen te dringen. Je zal ook nooit echte honingbijen op rottend fruit,of in vieze vuilbakken aantreffen.Je vind ze aleen op bloemen en bloesems.
Ik heb een aantal jaren bloemschikken gevolgd en op één van onze tentoonstellingen had ik een bloemstuk aan vava en zijn biekes gewijd. Mijn werkstuk was een minituintje met kleine,handgemaakte bijenkorfjes. Om het het stuk mooi te presenteren had ik er een foto van vava(met broertje Eddy),de oude vilthoed en 2 potjes lekkere honing bijgeplaatst. Mijn werkstuk gaf ik toepasselijk de naam, 
                      "ZOETE HERINNERINGEN"

Dag vava, ik hoop dat ge over mijn schouder mee geniet van dit geschreven stukje over jou en je biekes. Ik ben blij dat'k nog eens de kans had om met jou een grapke te maken en dat'k je kousen nog eens mocht aandoen. Sjans dat ge me nie gevraagd hebt om je potteke botermelk te vullen want je had er altijd zo'n pret in dat'k die stinkepap ni kon rieken.
Ik hou van je en ook van moemoe en ik mis julie beidjes.
Hopelijk heb je ginder ook biekes en kan je nu zonder rolstoel lopen en staan waar je wil.
Dikke zoen voor jou en moemoe van julie kleindochter (tantie) monique.
Lieve groetjes aan alle lezerkes***